Archiwa kategorii: Narty Austira

Rodzinny urlop w Tyrolu

Opublikowano Autor:
2

Silberregion Karwendel to region narciarski rozciągający się od granicy z niemiecką Bawarią do Alp Tuxertalskich, obejmujący szczyt Karwendel. Silberregion Karwendel jest idealnym miejscem na zimowy wypoczynek przede wszystkim dla dzieci i starszych osób, które dopiero zaczynają naukę jazdy na nartach.

W regionie funkcjonuje także szkółka narciarska, a turyści mogą skorzystać z oferty darmowej nauki jazdy na nartach. Kursy obejmują lekcje dla początkujących i zaawansowanych narciarzy, do tego obowiązuje darmowa wypożyczalnia sprzętu oraz karnet upoważniający do wstępu na stoki. Oczywiście, wydatki związane z nauką i korzystaniem ze sprzętu sportowego oraz stoków są wliczone w koszty pobytu w ośrodku, jednak gdyby turyści chcieli wykupić podobne usługi osobno, musieliby zapłacić średnio 150 euro więcej.

Planując urlop w Silberregion Karwendel i naukę jazdy na nartach warto dużo wcześniej zarezerwować termin pobytu. Dotyczy to zwłaszcza tych turystów, którzy zamierzają przyjechać w góry w czasie ferii, ponieważ właśnie wtedy jest największy tłok i może być problem ze znalezieniem kwatery w pobliżu stoków. Jeśli zaś ktoś ma dzieci w wieku przedszkolnym, warto aby rozważył zimowy urlop przed albo po szkolnych feriach, kiedy to na stokach jest zdecydowanie luźniej, ponadto można też liczyć na niższe ceny za noclegi.

Turystów na stoki dowożą specjalne skibusy. W górach narciarze biorący udział w kursie dzieleni są na grupy według stopnia zaawansowania. Dzieci pozostają pod opieką instruktorów, a rodzice mogą w tym czasie pozjeżdżać na nartach – zajęcia trwają dwie godziny. Lekcje odbywają się w małych grupach, liczących kilka osób. Stoki, na których odbywają się zajęcia, przystosowane są dokładnie dla najmłodszych narciarzy.

A co jeśli rodzice chcieliby dłużej pojeździć na nartach? Żaden problem, bo maluchy można zostawić pod opieką niani albo w narciarskim przedszkolu. Dla dzieci przygotowywany jest specjalny program rozrywkowy, mają też one do dyspozycji rozległe place zabaw. Na koniec kursu narciarstwa urządzane są dla dzieci zawody.

Bezpłatne kursy dotyczą dzieci w wieku 4-12 lat. Zajęcia odbywają się tylko w wyznaczonych terminach, trzeba więc wcześniej zarezerwować miejsce oraz sprzęt narciarski. Szkółka narciarska gwarantuje lekcje, wypożyczenie nart oraz karnet na wyciągi na czas trwania kursu – cena za pakiet to 199 euro.

Region Stubaital

Opublikowano Autor:
1

Jeśli dla kogoś warunkiem koniecznym do jazdy na nartach są lodowce, koniecznie powinien się wybrać w region Stubaital. Na jego terenie znajdują się bowiem aż cztery rozległe lodowce, pokrywające stoki Schaufelspitze (wysokość 3333 metrów). Teren do jazdy na nartach rozciąga się na obszarze 12 kilometrów kwadratowych. Dzięki lodowcom, sezon narciarski w regionie Stubaital trwa przez cały rok.

Tuż przy dolinie leżą dwie miejscowości: Schonberg oraz Mieders. Góry w tej części regionu są niższe, skromniejsze więc – w porównaniu z sąsiednimi lodowcami – są także trasy narciarskie. Z Mieders można dojechać wyciągiem do położonego na wysokości 1650 metrów ośrodka Serles. Kolejne miejscowości Stubaital to Fulpmes i Telfes, otoczone ośrodkiem Schlick. Pobliskie Hali Schlicker Alm, na wysokości 1600-2260 metrów, to popularny wśród sportowców ośrodek treningowy sportów narciarskich. W Stubaital leży także gmina Neustift, z lodowcem i górą Elferspitze.

Wyciągi prowadzące na lodowiec wjeżdżają nawet na wysokość 3200 metrów – dokładnie jest to 12 orczyków, 4 wyciągi krzesełkowe i 4 kolejki kabinowe. W Elfer orczyki są trzy, plus dwa wyciągi krzesełkowe – obsługują one siedem kilometrów tras. W Serles tras zjazdowych jest osiem kilometrów, a na szczyty prowadzą 3 orczyki i 21 wyciągi krzesełkowe. W Schlick 2000 przygotowano 14 kilometrów nartostrad, obsługiwanych przez 9 kolejek. Między poszczególnymi wyciągami regularnie kursują turystyczne busy. Trasy zjazdowe są na bieżąco ratrakowane, a w razie niedostatecznej ilości naturalnego śniegu z pomocą przychodzą armatki śnieżne.

W regionie Stubaital bardzo dobrze przygotowana jest także baza rekreacyjna dla biegaczy narciarskich. Każde miasto ma swoje własne trasy biegowe: w Mieders to 39 kilometrów, w Telfes 13 kilometrów, w Fulpmes 18 kilometrów, a w Neustift 40 kilometrów. Najwyżej położona jest trasa Schlick 2000 – na poziomie 1643 metrów rozciąga się szlak o długości 4 kilometrów. Trasy biegowe są o różnym stopniu trudności, organizowane są także kursy dla początkujących biegaczy na nartach. Również na lodowcu co roku w październiku wytycza się trasę biegową na wysokości 2600 metrów. Jej długość to około 4,5 kilometra.

Do pozostałych atrakcji regionu Stubaital zalicza się tory saneczkowe, lodowiska, a także korty do gry w tenisa, baseny i szlaki do przejażdżek konnych.

Dolina Otztal

Opublikowano Autor:
2

Dolinę Otztal uważa się na najbardziej urozmaicony turystycznie region w Austrii. Najważniejsze miasta regionu to Solden, Hochsiolden, Zwieselstein, Vent, Untergurgl, Obergurgl oraz Hochgurgl. Region Doliny Otztal podzielony jest na trzy części, a na każdej z nich obowiązuje oddzielny karnet narciarski. Osobne karnety ma więc Soldem i Hochsolden, wioska Vent oraz miasta Obergurgl, Untergurgl i Hochgurgl. Jeśli zatem podczas pobytu zamarzy się nam wycieczka w sąsiednie regiony, konieczne będzie wykupienie dodatkowych karnetów.

W Dolinie Otztal znajduje się największa liczba trzytysięczników w całych Alpach Wschodnich – razem jest ich prawie 90. W regionie Otztal leży także najwyższa góra Tyrolu, czyli Wildspitze. Największym ośrodkiem w Dolinie Otztal jest miasto Solden, w którym przez cały sezon można spotkać masę turystów. Solden jest także miejscem przystosowanym do uprawiania wielu dyscyplin sportowych, również latem. Nieco spokojniejsze jest miasto Hochsolden, do którego można dojechać kolejką albo samochodem, korzystając z siedmiokilometrowej drogi prowadzącej wzdłuż trasy widokowej. Hochsolden leży na wysokości dwóch tysięcy metrów, a na jego terenie bez trudu można znaleźć nocleg w jednym z licznych hoteli.

Nieco zaniedbani mogą się w Solden poczuć biegacze narciarscy. Do swojej dyspozycji mają 16 kilometrów tras, z czego 8 kilometrów zaliczanych jest do tras łatwych. Najdłuższą trasą biegową jest pięciokilometrowy szlak Solden – Rechenau – Kaisers, zlokalizowany na wysokości 1377 metrów. Jeszcze mniej tras jest w Zwieselstein – zaledwie 8 kilometrów o średnim stopniu trudności. W Vent można znaleźć trasy średnio trudne i bardzo łatwe dla początkujących – wszystkie liczą łącznie 3,5 kilometra. W Untergurgl tras biegowych jest 7 kilometrów, a wszystkie leżą na wysokości mniej więcej 1800 metrów. W Obergurgl są 3 kilometry łatwych tras plus szkoła narciarstwa biegowego. Najmniej tras dla biegaczy na nartach jest w Hochgurgl, bo tylko dwa kilometry, za to na wysokości 2150 metrów. Centrum narciarzy biegaczy mieści się w Langenfeld, do którego można dojechać bezpłatnym busem. W Langenfeld jest aż 40 kilometrów tras biegowych, a dla początkujących organizowane są specjalne kursy.

Miejsce dla snowboardzistów to funpark w Giggijoch, z halfpipem o długości 70 metrów. Kolejny funpark urządzono na lodowcu Rettenbach, niedaleko wyciągu Karleskogel.

Karyntia

Opublikowano Autor:
1

Karyntia to południowy land Austrii, graniczący ze Słowenią i Włochami. Najpopularniejszym regionem narciarskim tego regionu jest Nassfeld, leżący w odległości około stu kilometrów od stolicy Karyntii Kagenfurtu. Z Polski do Nassfeld można dojechać samochodem, najpierw przez Czechy lub Słowację, potem kierując się w stronę Wiednia i zjeżdżając na autostradę do Graz i Villach. Końcowy przystanek to stacja Sonnenalpe Nassfeld, na wysokości 1500 metrów.

W najbliższym otoczeniu Nassfeld nie ma żadnego lodowca, ale nie jest to wcale żadną wadą regionu. Co prawda brak tak wysoko zlokalizowanych tras skraca sezon narciarski do kilku miesięcy w ciągu roku, ale za to trasy są dużo bardziej urozmaicone krajobrazowo niż gołe szlaki na lodowcach. Stoki w Nassfeld są utrzymane w bardzo dobrym stanie, a ich łączna długość to aż sto kilometrów.

Do Nassfeld śmiało można się wybrać nawet z małymi dziećmi, a o najmłodszych gości dba się równie mocno, co o dorosłych. Część tras zahacza o terytorium Włoch, co jednak nie jest żadnym problemem dla turystów i po jednej, i po drugiej stronie. Wszystkie nartostrady są odświeżane co noc, dzięki czemu od rana można się cieszyć gładkimi, bezpiecznymi szlakami. Najwięcej w Nassfeld jest tras czerwonych, czyli o średnio trudnych, a wyciągi i gondole zamykane są po godzinie 16-tej. Wśród najchętniej odwiedzanych tras znajduje się na przykład szlak z Kofelplatz-Madritsche (1919 metrów) albo trasa ze Start Carnia (1822 metrów) o długości 7,6 kilometra, kończąca swój bieg w Tropolach. W niewielkiej odległości od wytyczonych nartostrad rozciągają się atrakcyjne tereny do freeride’u. Przy New Technology Center „Blue Ray” zorganizowano za to miejsce do jazdy na śnieżnych wynalazkach, na przykład na snowbikeach albo skifoxach.

Jak w większości austriackich ośrodków narciarskich, tak i w Nassfeld noclegi są dostępne w hotelach, pensjonatach i na prywatnych kwaterach. Hotele tradycyjnie są najdroższe: cena za tygodniowy pobyt to przynajmniej 600 euro, w rodzinnych pensjonatach można znaleźć pokój w cenie 30-50 euro za jedną noc. Sześciodniowy Topskipass na Karyntię i Tyrol Wschodni kosztuje w sezonie 194 euro, dla młodzieży szkolnej i seniorów 156 euro, a dla dzieci do lat 14-tu 99 euro. Za wypożyczenie sprzętu na tydzień trzeba zapłacić 100 euro. broszury informacyjne przygotowywane są w kilku językach obcych, w tym również po polsku.

Salzburger Sportwelt

Opublikowano Autor:
3

Ski Amade to jeden z największych ośrodków narciarskich w Austrii, składający się z pięciu regionów. Jednym z nich jest Salzburger Sportwelt z miasteczkiem Flachau.

Największym wabikiem na turystów, oprócz perfekcyjnie przygotowanej bazy turystyczno-rekreacyjnej, jest powiązanie regionu Ski Amade z najwybitniejszymi austriackimi sportowcami. To właśnie we Flachau urodził się Hermann Maier, mistrz olimpijski w narciarstwie alpejskim. Dzisiaj podobizna Maiera widnieje na wszystkich skipasach sprzedawanych we Flachau, a przy odrobinie szczęścia można tego sportowca spotkać osobiście na jednym ze szlaków narciarskich. Kolejną wielką sportsmenką pochodzącą z regionu Ski Amade jest Annemarie Moser-Pröll, która święciła triumfy na stokach w latach 70-tych ubiegłego wieku. Z kolei w pobliskim Zauchensee urodził się Michael Walchofer, mistrz zjazdu.

Narciarskie Flachau ma bardzo dogodną lokalizację. Do stoków można dojechać prosto z autostrady A10 prowadzącej z Salzburga do Villach. Droga prowadzi przez dolinę koło miasta, po czym przechodzi w długi tunel biegnący pod masywem Taurów. We Flachau dominują bezpieczne, w miarę łatwe trasy, na których mogą szlifować swoje umiejętności także małe dzieci. Bardziej wymagające nartostrady znajdują się w pobliżu Wagrain i w Zauchensee – jedna trasa pucharowa o 70-procentowym nachyleniu, prowadząca ze szczytu Gamskogel, oraz trzy krótsze, ale nie mniej trudne czarne trasy. W Zauchensee każdego roku w styczniu organizowane są zawody Pucharu Świata, w konkurencji zjazdowej i supergiganta kobiet.

W Salzburger Sportwelt zorganizowano także największy w Europie funpark dla snowboardzistów. Funpark położony jest między Flachauwinkel i Kleinarl, a na jego terenie można znaleźć śniegowe rampy i rozległy teren do uprawiania freeride’u. Funpark ma także coś dla deskorolkowców – wysoką, drewnianą rampę, i osobny pawilon przeznaczony dla wspinaczy.

Po zejściu ze stoku można się zrelaksować w Altenmarkt, gdzie wybudowano nowoczesny kompleks wodny. W jego skład wchodzą dwa odkryte baseny z podgrzewaną wodą, jeden basen kryty ze zjeżdżalnią oraz sześć różnych saun. Co jeszcze można znaleźć w Salzburger Sportwelt? Oczywiście trasy biegowe, tory saneczkowe, parki linowe i trasy dla pieszych turystów. Nie można także nie spróbować jednego z austriackich win, serwowanych we wszystkich lokalach.

Heiligenblut

Opublikowano Autor:
3

Heiligenblut jest znane z bardzo urozmaiconego krajobrazu, co szczególnie upodobali sobie miłośnicy freeride’u. Właśnie w Heiligenblut zorganizowano pierwsze mistrzostwa Polski w jeździe poza trasami, ponieważ jedyne tereny nadające się do rozgrywek mistrzowskich we freeride znajdują się w Tatrach, które mają status parku narodowego. Meta trasy znajdowała się przy górnej stacji wyciągu, na wysokości prawie 2,5 tysiąca metrów. Już dotarcie na początek trasy mistrzowskiej było nie lada wyzwaniem, bo uczestnicy musieli wdrapać się na wysoki szczyt na własnych nogach, z nartami na plecach. Warunki atmosferyczne w najwyższych partiach gór również bywają mało sprzyjające, dlatego wszyscy chętni na powtórzenie takiego wyczynu muszą mieć naprawdę wyśmienitą kondycję i umiejętności narciarskie.

Możliwość jazdy poza wytyczonymi trasami to jedna z największych atrakcji Heiligenblut. Terenów do freeride’u jest całe mnóstwo i wystarczy tylko lekko zboczyć z wytyczonych szlaków. Nie ruszane ratrakiem szlaki zjazdowe urozmaicone są głębokim, nieubitym śniegiem, naturalnymi skoczniami i trawersami. Jednak jeżdżąc poza trasami trzeba zachować najwyższą czujność – przed wyjściem w góry koniecznie należy sprawdzić warunki pogodowe, a dla własnego bezpieczeństwa warto zaopatrzyć się w detektor lawinowy. Osoby odwiedzające Heiligenblut po raz pierwszy mogą poprosić o pomoc mieszkańców miasteczka, którzy doskonale znają najlepsze miejsca do freeride’u.

Heiligenblut to małe miasteczko leżące w austriackiej Karyntii, w którym mieszka około tysiąca osób. Swoją nazwę miasteczko zawdzięcza cudownej relikwii, jaką jest przechowywana w miejscowym kościele kropla krwi Jezusa. Relikwię – według legendy – przywiózł z Konstantynopola do osady w 914 roku duński książę. Mimo że sam książę zginął pod śniegami lawiny, relikwię udało się odnaleźć.

Swoim wyglądem i atmosferą Heiligenblut wygląda jak tradycyjne, spokojne austriackie miasteczko leżące u stóp pięknych Alp. Wszystkich tras jest razem 55 kilometrów, a większość z nich oznaczona jest na czerwono (poziom średnio trudny). Najwyżej położone trasy startują z pułapu prawie trzech tysięcy metrów, podczas gdy Heiligenblut leży na wysokości 1300 metrów. Na szczyty prowadzi gondola, rozdzielająca się na stacji pośredniej (1752 m) na krzesełka i orczyki.